Jesień

Mam chwilkę czasu dla siebie, nareszcie. A więc tym samym jest to dobra okazja żeby zmienić poprzednią notkę, bo tamta zaczęła mnie męczyć. Męczy mnie też to, że mój komputer nawet po formacie odmawia mi posłuszeństwa i muli. Domyślam się że daje do zrozumienia aby wkrótce wymienić go na lepszy model, podobnie jak inne urządzenia które mam w posiadaniu.(eh) Pomijając te nieistotne szczegóły i moje okropne zmęczenie, jest nienajgorzej. Jesień na dobre rozgościła się w nawet najmniejszych zakamarkach, powiewając chłodem i deszczem.. a jeszcze kilka dni temu można było cieszyć się zielenią, ciepłem i słoneczną poświatą, która teraz przybrała blade barwy zimna i znużenia.. W takich chwilach żałuję tylko że nie mam kominka. Wyciągam więc to co mogę – gruby sweter, koc i zaparzoną 2min temu herbatę. Usiłuję pomyśleć i dojść do jakiś sensownych wniosków, ale wszystko gdzieś ucieka w inną stronę jakby w ogóle nie chciało być przywoływane.. Ponieważ jakiś czas temu skończyłam czytać książkę, po raz kolejny wyparowała ze mnie wszelka poetyckość i nie potrafie sklecić sensownego zdania. W ogólę nie chce mi się ostatnio za dużo mówić, wolę milczeć, obserwować i śledzić bieg wydarzeń z dystansem, zbierając przy tym kolorowe skarby jesieni..

"Spokojne przechodzenie jesieni w zimę wcale nie jest przykrym okresem. Zabezpiecza się wtedy różne rzeczy, gromadzi się i chowa jak największą ilość zapasów. Przyjemnie jest zebrać wszystko, co się ma, tuż przy sobie, możliwie najbliżej, zmagazynować swoje ciepło i myśli i skryć się w głębokiej dziurze, w samiutkim środku, tam gdzie bezpiecznie, gdzie można bronić tego, co ważne i cenne, i swoje własne."

— Tove Jansson

Dolina Muminków w listopadzie

PS.  http://www.kreskowki.tv/kreskowka/pokaz/2773/muminki__021__wloczykij_wyrusza_na_poludnie  :-)