Duszne sprawy

Gdzieś kiedyś przeczytałam, że dusza i ciało są nierozłączne - jeśli dusza jest smutna, ciało również jest smutne. Prawdziwie szczęśliwi są ci, którzy mają radosną duszę. Są też ci, którzy dbają bardziej o szczęście innych. Może to sprawia im większą radość, niż dogadzanie sobie. Ja chyba właśnie do takich ludzi należę, zwłaszcza gdy są obok tacy, dla których  zrobiłabym wszystko, a żeby oni czuli się szczęśliwi. Cieszy mnie to, że mogę komuś zaparzyć herbatę, zapytać,  jak minął mu dzień i życzyć dobrej nocy, pomóc w czymś - w najbardziej błahych sprawach, zrobić zdjęcia, przynieść czekoladę. To wręcz zabawne jak niewiele potrzeba w zamian - odrobinę życzliwości i radość, którą widać w oczach i gestach. Lubię poświęcać komuś czas, tak po prostu, nie dbając o godzinę ani o to, ile mam w tej chwili rzeczy na głowie. Ostatnio robię to coraz rzadziej i nie czuje się z tym dobrze, wręcz fatalnie. Chciałabym to zmienić..

Żyję, nie chcę umierać,
Nie chcę zmarnować kolejnego dnia lub nocy,
Wiem, że jest coś więcej,
Powód, dla którego żyjemy,
Widzę to w gwiazdach,
Czuję to na brzegu,
Wiem, że jest coś...

Ten świat może się rozpaść,
W oceanie,
Wszystko może się zakończyć z nadejściem nocy,
Podważę Cię
I spróbuję Cię znaleźć,
Moje jedyne źródło światła,
Oddycham...
Oddycham... ŻYCIEM!

  http://www.youtube.com/watch?v=GrV_ZvwZRvw

IF YOU DON'T GET A MIRACLE... BECOME ONE!

- boleniem. Bowiem boli. Nie przestanie i ja
nie przestanę. Bo nakręcam się.
I przeciwbóle gromadzę na później."
/Marcin Świetlicki/swoje własne. A potem niech sobie sztormy, ziąb i ciemności przychodzą, kiedy chcą. Niech się tłuką o ściany, szukając po omacku wyjścia, i tak go nie znajdą, bo wszystko jest zamknięte, a w środku siedzi ten, kto był przezorny, siedzi i śmieje się, zadowolony z ciepła i samotności."
/"Dolina Muminków w Listopadzie"/swoje własne. A potem niech sobie sztormy, ziąb i ciemności przychodzą, kiedy chcą. Niech się tłuką o ściany, szukając po omacku wyjścia, i tak go nie znajdą, bo wszystko jest zamknięte, a w środku siedzi ten, kto był przezorny, siedzi i śmieje się, zadowolony z ciepła i samotności."
/"Dolina Muminków w Listopadzie"/i żeby sercu - bezpiecznie,
i żeby kot się bawił firanką
jak umie
żeby siedzieć na jerozolimskim ganku
i nic nie rozumieć."

/"Zielony wiersz" W. Broniewskiego/