W chmurach

Jest mi niesamowicie dobrze po tych ostatnich dniach spędzonych wśród harcerek. Mimo że czasem tak ciężko wytrzymać, a zmęczenie dopada w najmniej oczekiwanych momentach, tak że traci się już resztki sił, to wciąż myśle że warto. Warto tam być dla tych wszystkich małych ludzi i dla siebie, bo nic lepszego w życiu chyba nie może się przytrafić niż harcerska przygoda i przyjaźń na całe życie. Wiele rzeczy z perspektywy czasu by się zmieniło, podjęłoby się inne decyzje, inne, większe wymagania stawiałoby się sobie samemu, jeden uścisk dłoni więcej, jedno spojrzenie zmieniłoby tyle, gdyby wtedy zacisnęło się zęby i nie marudziło tyle że źle, że nie tak, że niewystarczająco tylko poszło mocno i stanowczo do przodu.. pewnie byłoby inaczej może lepiej, a może nie byłoby wtedy tych wszystkich rzeczy i ludzi którzy są teraz tak cenni.. i trochę żal, że jest już tak późno..że życie przemija tak szybko i nie wykorzystuje się całych jego możliwości. Powoli zaczynam czuć się staro, nie fizycznie lecz przez ciągle nawracającą myśl że najlepszy okres życia mam już za sobą i wszystko bezpowrotnie przemija.. dlatego wciąż ciesze się że nosze mundur i wbrew pozorom nie żałuję nic. Mam jeszcze tylko cichą nadzieję że WSZYSTKO PRZED NAMI!

 

 

 

 

 

 

 

ŻYJ KAŻDĄ CHWILĄ JAKA WŁAŚNIE CIĘ OTACZA!