Ten świat, wzburzony przestraszonym spojrzeniem, uciszę.

Kocham ludzi, którzy żyją obok mnie. Kocham radość, więc i ona jest ze mną. Kocham przyjaźń, zbieram gwiazdy, błogość wypełnia mój dzień, gdy tam jestem. Żeby cieszyć się ze wszystkiego, nic nie trzeba posiadać. Wystarczy, że spojrzę na małe rzeczy, na zwykłych, prostych ludzi. Tak dużo jest niespodzianek, tak wiele cudów, które odkrywam, gdy otwieram oczy i kiedy je zamykam. To sztuka życia, by dostrzec, że wszystkie rzeczy zawierają w sobie wspomnienie utraconego raju. Życie to fascynująca przygoda z Bogiem i ludźmi, przeżywana w świecie mroku i światła. Nie chcę być bohaterem ani męczennikiem, ale małym skrzatem, zbierającym zapomniane kwiaty, który śmieje się z wielkich tego świata, którzy dierżą władzę i opływając w bogactwo siedzą na swych tronach..Czuję, że jest we mnie zmagazynowane wystarczająco dużo ciepła i wspomnień jakich nie było od dłuższego czasu. Tyle radości nagromadzonej z kilku tylko dni, daje niewiarygodną siłę. Jestem szczęśliwa.

nasz poranny widok z okna:-)

W drodze do Doliny Pięciu Stawów

!!!

teraz już wiem co to naprawdę znaczy się "ślizgać":P

faza:D

Nosa, nosa;-)

zachód słońca gonił nas, w las.

ostatni poranek - wschód słońca. żegnamy góry, góry żegnają nas!

ulica Krzeptówki baluje;-)

przytulny kącik Weroniki:P

krakowskie torty!

Siedzę na ławce, patrzę na słońce. Chyba już dzisiaj nigdzie nie zdążę :-)

http://www.youtube.com/watch?v=6Qq9xM8RCSw